Magellan System

w Ortopedii.

Łokieć tenisisty

 

Terminem tym powszechnie nazywa się przewlekły zespół bólowy okolicy nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Choroba ma przebieg przewlekły, a objawy rozwijają się w przeciągu tygodni lub miesięcy. Początkowo pojawiają się nieznaczne dolegliwości bólowe podczas podnoszenia ciężkich przedmiotów. Stopniowo dochodzi do pojawiania się bólu w trakcie coraz to lżejszych czynności. Z czasem nawet proste podanie ręki może okazać się bolesne, a pacjenci zgłaszają „utratę siły w ręce i wypadanie szklanek z ręki”. Jest to także jedna z najczęstszych patologii okolicy stawu łokciowego. Szacuje się że 1-3 % populacji cierpi z powodu łokcia tenisisty.

Schorzenie jest skutkiem nadmiernych obciążeń związanych z funkcją nadgarstka oraz ręki. Wynika z powtarzanego przeciążania wspólnego ścięgna prostowników nadgarstka oraz ręki, co w konsekwencji prowadzi do powstania mikrourazów tej struktury. Do powstania urazów dochodzi najczęściej w trakcie powtarzanych ruchów związanych z supinacją i pronacją przedramienia oraz prostowaniem nadgarstka przy wyprostowanym stawie łokciowym.

Diagnozę najczęściej można postawić na podstawie dokładnego badania klinicznego. Charakterystyczny jest ból okolicy nadkłykcia bocznego szczególnie podczas palpacji, który może promieniować nieco do przodu oraz dystalnie od samego nadkłykcia bocznego. Dodatkowo lekarz przeprowadzi testy specjalne takie jak np. prostowanie zgiętego nadgarstka wbrew oporowi przy wyprostowanym stawie łokciowym lub supinacja przedramienia wbrew oporowi. Dodatkowo w razie wątpliwości lekarz prowadzący może zlecić dodatkowe badania takie jak USG lub rezonans magnetyczny.

W początkowym okresie leczenie powinno polegać na odciążeniu, chłodzeniu kończyny, unikaniu aktywności wymagających supinacji i pronacji przedramienia oraz stosowania ortez przeznaczonych do odciążania wspólnego ścięgna prostowników. Leczenie zachowawcze jest długotrwałe i wymaga modyfikacji codziennych aktywności, ale w około 90% okazuje się skuteczne. Jednak część pacjentów nie może lub nie chce modyfikować codziennych aktywności oraz oczekują maksymalnie szybkiego powrotu do sportu amatorskiego lub  zawodowego. Dla tej grupy pacjentów wskazane jest zastosowanie iniekcji osocza bogato-płytkowego celem przyśpieszenia naturalnych procesów naprawczych. W skrajnych przypadkach wszystkie wymienione powyżej metody lecznicze mogą okazać się niedostateczne. Wtedy to pacjent zostanie skierowany na leczenie operacyjne.

 

Procedura postępowania podczas zabiegu podania czynników wzrostu

  1. Potwierdzenie diagnozy podczas badania USG, MR . Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej oraz przygotowanie miejsca zastrzyku. Dezynfekcja obszaru iniekcji.
  2. Wstrzyknięcie środka znieczulającego i odczekanie aż środek zacznie działać.
  3. Podanie preparatu PRP: podaż 2-3 ml koncentratu bogatopłytkowego  w najbardziej bolesnej okolicy. Należy wykonać dwa nakłucia w okolicy nadkłykcia bocznego oraz około pięciu nakłuć w okolicy ECBR.
  4. Pozostawienie pacjenta w pozycji leżącej bez ruchu przez 15min po zakończonym zabiegu.
  5. Założenie opatrunku

Wskazanie po zabiegu:

Pacjentowi powinno się zapewnić dostęp do środków przeciwbólowych przez okres pierwszych 24-48 godzin po zabiegu (nie mogą to być środki przeciwzapalne NLPZ). Ostrzykiwaną rękę należy oszczędzać przez okres 4 tygodni od zabiegu. W czasie tego okresu nie należy obciążać ręki ciężarami powyżej 4,5kg oraz wykonywać nią energicznych ruchów.